Leskovac sa svojom okolinom, okružen planinama, manastirima starim više od pet vekova, kanjonom reke Vučjanke, Sijarinskom banjom, arheološkim lokalitetima Justinijana Prima kraj Lebana, Skobaljić grad kraj Vučja, Brnjička kulturna grupa u basenu Južne Morave, Etno-arheološki park na Hisaru, Gradac kod Zlokućana i Nekropola u Maloj Kopašnici, i Vlasinskim jezerom, mogao bi da bude veoma primamljiva turistička destinacija na jugu Srbije. Ali nažalost, ovi potencijali su veoma malo iskorišćeni najpre zbog lošeg marketinga, na šta ukazuje vrlo mali broj turista koji posećuju Leskovac.

Radan planina se nalazi zapadno od Lebana i pripada Rodopskim planinama sa najvišim vrhom Šopotom od 1409 m nadmorske visine. Njenu geološku osnovu čine silikatne stene iz paleozoika sa kristalastim škriljcima. Okružena je vencem planina koji čine Pasjača, Vidojevica, Rgajska planina i Sokolovica, koje je štite od hladnih i vlažnih struja sa severne i zapadne strane. Na istoku i jugu se otvara u Pustorečku kotlinu i sa te strane je izložena jakom sunčevom zagrevanju, što za posledicu ima topliju i blažu klimu. To je proizvelo svojevrstan fenomen, jer se tzv. hrastov vegetacioni pojas sa klasičnih 700 m podigao na 800 m - 900 m nadmorske visine. Zahvaljujući toplijoj klimi na Radan planini je opstalo nekoliko endemskih i reliktnih biljnih vrsta, među kojima su najznačajniji ostaci prašume iz doba tercijara. Ubraja se u red pitomih planina i pogodna jeza skijaške staze. Sedamdesetih godina je ovde izgrađen prelepi hotel koji je radio samo nekoliko godina, jer ova siromašna opština nije imala dovoljno novca da tu napravi skijaški centar.

Kukavica spada u rodopske planine i nalazi se južno od Leskovca. Najviši vrh je Vlajna na 1442 m nadmorske visine. Venac svih vrhova, sa dolinom Goleme reke, deli planinu na dva dela - severni na kome nema naselja i južni u čijim se delovima javljaju sela. Kukavica je dugo vremena pogranična zona i veoma važno vojno uporište. Danas se na vrhu Vlajna nalazi meteorološka stanica i vojni objekti, a od nekadašnjih rimskih i turskih naseobina je malo šta ostalo. Sličnu sudbinu kao i hotel na Radan planini, doživeo je i glamurozni planinarski dom na Kukavici, u čijem podnožju se na reci Vučjanka nalazi druga po redu izgrađena hidrocentrala u Srbiji. Dobro očuvana postrojenja još uvek proizvode struju, a leskovačka „Elektrodistribucija“ je u njenom sklopu opremljenih nekoliko soba za prenoćište visokih delegacija. Iznad centrale se nalazi živopisni kanjon Vučjanke, jedinstveno čudo prirode, koga leskovačke nevladine organizacije godinama pokušavaju da smeste na vrih liste turističkih atrakcija Srbije.

Dvadesetak kilometara od Leskovca, u ataru sela Jašunja, smeštena su dva jedina manastira u Jablaničkom okrugu - ženski manastir Presveta Bogorodica, koga su podigle monahinje plemenitog grčkog roda i muški manastir Svetog Jovana, delo ruku Andronika Katakuzena sa braćom. Manastiri, koji su okruženi gustim nepreglednim šumama, stari su preko 500 godina, a niko ne može da ostane ravnodušan pred freskama, kojima je oslikana i spoljašnost muškog manastira.

Sijarinska banja se nalazi u Opštini Medveđa, 52 km od Leskovca, na ukrštanju puteva Leskovac - Priština, na obalama reka Jablanice i Banjske, u podnožju planine Goljak. Banja je uvučena u klisuru i poseduje 18 izvora mineralne vode različitog sastava sa temperaturama od 32 do 72°C. Posebnu lepotu i atrakciju predstavlja gejzir tople vode, jedinstven u Evropi, čija visina dostiže i do 8 m, a pored koga je izgrađen kompleks manjih bazena i fontana.

7 km od Lebana, a 30 km od Leskovca, na uzvišici prema Radan planini nalazi se uređeni arheološki likalitet Caričin grad (Justinijana Prima), iz šestog veka nove ere, za koji se smatra da je rodni grad rimskog imperatora Justinijana I. Grad se sastoji od tri arhitektonske celine koje su opasane bedemima. Na najuzvišenijem delu je akropolj koji je bio u službi arhiepiskopije. Na njemu se nalazi najveća crkva Caričinog grada - episkopska bazilika i palata u kojoj je stolovao arhiepiskop, krstionica i, kako se pretpostavlja, škola za obučavanje vernika. Gornji grad se prostire oko Akropolja. On je dvema ulicama podeljen na četiri kvarta. Na mestu gde se ulice seku nalazi se kružni trg. U kvartovima su centralne tačke bile crkve. Duž ulica nalazile su se zanatske i trgovačke radnje, javne građevine, stambeni objekti. Donji Grad se prostire južno od Gornjeg Grada na najnižoj terasi. U Donjem Gradu su do sada otkriveni sakralni objekti, objekti javnog karaktera i stambena četvrt.

Skobaljić grad se nalazi na vrhu stenovitog grebena planine Kukavice na levoj obali kanjona reke Vučjanke, 18 km od Leskovca. Za kulturno dobro proglašen je 1986. godine. Grad se sastoji od Gornjeg, Donjeg grada i podgrađa koje se prostire na istočnoj strani. Zahvata površinu od 2h. Najmoćniji bedemi se nalaze na zapadu, a na severu se nalazi odbrambeni rov. Gornji Grad je kvadratnog oblika sa oko 400 kvadrata površine i u njemu je sačuvan moćan kulturni sloj. Dve kule su dijagonalno postavljene. Manja kula se nalazi pored kapije koja vodi u Donji grad a veća – Donžon kula se nalazi u SZ delu i njeni zidovi su očuvani do visine prizemlja. Na ovom prostoru pronađeni su fragmenti grnčarije iz perioda III-I veka p.n.e. u sloju rušenja zida građenog od kamena povezanog blatom. Sloj je datovan republikanskim denarom iz 100. godine p.n.e. To su ostaci tvrđave iz predrimskog vremena. Mlađa faza utvrđenja potiče iz ranovizantijskog vremena iz VI veka . Sačuvani su delovi bedema građeni od kamena i maltera. Ovaj bedem je oštećen – presečen bedemom s kraja XIV i prve polovine XV veka. Donji Grad sa podgrađem veličine 1400 kvadrata se prostire istočno od Gornjeg Grada i prati konfiguraciju terena. Istraživanja su vršena na severnom, najnižem delu, na mestu gde se pretpostavlja da je bila kapija, koja nažalost nije otkrivena. Na istočnoj strani otkriveni su ostaci kule koja je zidana u mešovitoj tehnici od opeke i kamena i pripada ranovizantijskom vremenu.

30 lokaliteta kulturne grupe Donja Brnjica se nalazi u basenu Južne Morave. Od toga se 15 nalazi u leskovačkom kraju, i to 12 naselja i tri nekropole. Do sada su registrovana samo dva staništa brnjičke kulturne grupe i oba se nalaze na lokalitetu Hisar u Leskovcu. Ova kulturna grupa hronološki pripada poznom bronzanom dobu.

Arheološki lokalitet Hisar u Leskovcu nalazi se na kraju izdužene kose, na međi plodnih dolina reka Jablanice i Veternice, na nadmorskoj visini od 310m. Zahvaljujući povoljnom strategijskom položaju, s jedne strane, i blagim padinama usred plodne leskovačke kotline, s druge strane, naseljavan je od praistorije pa do danas. Otkriven je veliki broj arhitektonskih i drugih objekata, mnoštvo keramičkog materijala, novca i veliki broj arheoloških predmeta od metala, stakla, kosti i kamena koji dokumentuju život dug sedam milenijuma na Hisaru – odnosno u Leskovcu. Ostaci najstarijih naselja potiču iz srednjeg i mlađeg neolita. Hisar je naseljavan i tokom svih perioda metalnog doba: bakarnog srednjeg bronzanog doba gvozdenog doba. Otkrivani su ostaci utvrđenja iz kasnoantičkog doba – IV vek n.e. i ranovizantijskog doba – VI vek n.e, kao i srpskog srednjeg veka i turskog perioda. Pored naselja i utvrđenja otkriveni su i delovi nekropola iz ranovizantijskog doba i srpskog srednjeg veka – XII-XIII vek.

Lokalitet Gradac nalazi se blizu sela Zlokućana kraj Leskovca. Nalazi se iznad ušća Jašunjske reke u Južnu Moravu. Svojim prirodnim položajem brežuljak je poslužio kao baza za podizanje naselja na najširem zaravnjenom platou koji ima blagi pad prema severozapadu. Materijal nađen ovde pripada vinčansko-pločničkoj fazi (mlađi neolit) sa obiljem elemenata ranog bronzanog doba juga.

Na pola puta od Leskovca prema Grdelici, u selu Mala Kopašnica otkrivena je rimska nekropola sa grobovima spaljenih pokojnika. Nekropola je pripadala naselju koje je živelo u II i u prvim godinama III veka n.e. Luksuzni grobni nalazi govore o velikom bogatstvu naselja. U svim grobovima su pronađeni bronzani novčići, keramičko posuđe, nakit od staklene paste i zlata, oružje, alat itd. Zlatan nakit ukazuje na veoma razvijenu zanatsku radinost ovoga kraja u vreme Rimskog carstva. pretpostavlja se da je ovo naselje opustošeno u šestom veku nove ere.

Vlasinsko jezero se nalazi na 70 km od Leskovca, na 1213 m nadmorske visine i najveće je i najviše veštačko jezero u Srbiji sa površinom od 16 km². Okruženo je planinama Vardenik, Gramada i Čemernik. Ono što je specifično za Vlasinsko jezero su takozvana plutajuća ostrva, koja nastaju pri dizanju vodostaja jezera. Ostrva su od treseta, što je posledica vekovnog raspadanja mahovina tresetnica.

U selu Strojkovce blizu Leskovca se nalazi prvi muzej tekstila koji je smešten u jednoj staroj vodenici.

U samom centru grada nalazi se nekoliko kuća koje su pod zaštitom države i čiji je životni vek duži od 120 godina. To su Šop-Đokićeva kuća, kuća Bore Dimitrijevića-Piksle, Tonkićeva palata...

Sve ovo predstavlja pravo blago juga Srbije i Leskovca kao administrativnog centra i sve ovo obećava da u nekom narednom periodu Leskovac vidimo kao turistički razvijen grad.

Za razvoj leskovačkog turizma zadužena je Turistička organizacija Leskovca (TOL). Turistička organizacija se bavi promocijom i unapređenjem turizma na teritoriji opštine Leskovac. Aktivnosti su podeljene u tri kategorije:

1. informativno-propagandne i promotivne (organizacije specoijalnih radio i Tv emisija o turizmu, nastupi na sajmovima i berzama turizma, servisiranje ajta sa turističkim informacijama...),
2. izdavačka delatnost (izdavanje turističkih vodiča i informatora za okrug i opštinu, izrada turističkih i promo filmova, planova grada, razglednica, suvenira sa obeležjima grada i okoline...) i
3. manifestacije (organizacija privredno-turističke manifestacije «Roštiljijada» i kumturno-zabavne manifestacije «Leskovačko leto»...).